dinsdag 23 juni 2009

Akkefietjes in de loop der jaren

Het Barlaeus werd een zeer prestigieuze school gevonden. De kinderen op de school gedroegen zich allemaal voorbeeldig en er gebeurde niks schandaligs. Dit alles was zo tot in de jaren 1968-1971, de crisisjaren van het Barlaeus.
In Amsterdam hing een onrustige sfeer en er kwamen nieuwe ideeën over macht en verantwoordelijkheid op. Twee van de gymnasia in Amsterdam besloten te fuseren, het nieuwe Vondelgymnasium en het Barlaeus. Dit zorgde voor veel spanningen. De leerlingen en leraren van het Vondelgymnasium hadden hele andere ideeën over het lesgeven en les nemen. De Vondelianen waren bovendien veel vrijer dan de Barleanen, ze liepen door de school op blote voeten, namen hun diploma’s rokend in ontvangst etc. Uiteindelijk zijn de leraren samen naar een conferentieoord gestuurd voor een sensitivity-training. Het ging tussen hun beter, maar de leerlingen werden steeds opstandiger. Toen ze met zijn allen in een kleiner gebouw werden gezet, liep de spanning nog hoger op. De mythevorming draaide op volle toeren en er kwamen steeds meer geruchten. Een van die geruchten is dat er een matras in een kast was, waar wilde orgieën werden gehouden. De leraren schenen ervan te weten, maar deden er niks aan. Leerlingen bakten vissticks op de verwarming en riepen “Niks les geven, soep koken!”.

Spotdicht over het Barlaeus, uit de tijd van die wilde jaren


De geruchten gingen dat de leraren vrolijk meededen en alleen over drugs en seks praatten, maar dat was wel anders. Ze wilden graag dat er iets zou veranderen. Ze deden hun uiterste best, tot de media zich er ook nog mee ging bemoeien. Uiteindelijk werd er bewezen dat dit niet waar was en lag de weg naar normalisatie open.

In 1990 was het Barlaeus in het nationale nieuws vanwege een schandaal met een rectrix. De media heeft dat heel erg opgeblazen en van een hele andere kant laten zien.

Hier het verhaal naar aanleiding van wat meneer Hamers ons heeft verteld en wat er op het internet over te vinden is (internet vertelt ook voornamelijk van de mediakant).
Enerzijds was het in die tijden gebruikelijk om vroeg met pensioen te gaan, waar de toenmalige rector fijn gebruik van maakte en anderzijds had je de Partij van de Arbeid die de emancipatie hoog in het vaandel hadden staan. Toenmalig Wethouder van Onderwijs, Ada Wildekamp, besloot dat er een vrouwelijke rector ingesteld moest worden. In de kranten verschenen dan ook advertenties met: Gezocht rector Barlaeus (v). Dit viel niet zo goed bij de mannelijke bevolking, noch bij de leraren. Uiteindelijk werd Charlotte de Vries Lentsch de nieuwe rector. Wellicht werd zij niet heel goed ontvangen, de media sprong er in ieder geval bovenop en deed het lijken alsof de leraren haar ultiem aan het wegpesten waren en in groot protest traden. Na veel overleg en zelfs een rechtszaak (die het Barlaeus niet verloren heeft, nee, ze hadden de verkeerde mensen aangesteld..) is er besloten dat er een nieuwe rector moest komen. Er kwam een ad interim rector, Dolf Wijkamp. Uiteindelijk is Mieke Wildeboer-Jager gekozen als nieuwe rector. Zij vond snel weer in een nieuwe baan. In een interview uit de Suum Quique zegt zij dat ze de school erg individualistisch vond en niet gericht op het collectief. Ze vond dat sommige leraren meer aan hun eigenbelang dachten dan er nodig was. Wellicht is ze daarom zo snel weggegaan.. Toen kwam Koen Kool op onze school. Hij ging na acht jaar met pensioen en we hebben nog een mooi lied voor hem gezongen. Nu is Marten Elkerbout onze rector.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen